Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne opiera się na czymś, co dzieci uwielbiają najbardziej – na ruchu i bliskości. Bez skomplikowanych przyrządów, za to z dużą dawką śmiechu, rozwija świadomość własnego ciała, poczucie bezpieczeństwa i umiejętność współpracy. Zebraliśmy 10 ćwiczeń metodą Weroniki Sherborne, które łatwo wpleść w zajęcia przedszkolne albo powtórzyć w domu.

Zabawy z chustą animacyjną łączą ruch, współpracę i mnóstwo śmiechu.
Zabawy z chustą animacyjną łączą ruch, współpracę i mnóstwo śmiechu.

Cztery obszary, które rozwija metoda Sherborne

  • Świadomość własnego ciała – dziecko poznaje, „gdzie się kończy”.
  • Świadomość przestrzeni – orientacja i pewność w poruszaniu się.
  • Relacja z drugą osobą – zaufanie, współdziałanie, dawanie i przyjmowanie wsparcia.
  • Dzielenie się siłą – zabawy „z” i „przeciw”, w których dziecko uczy się mierzyć swoją energię.

10 gotowych zabaw

Ćwiczenia świadomości ciała

  1. Kołyska – dziecko siedzi, obejmuje kolana i kołysze się na plecach w przód i w tył.
  2. Naleśnik – dziecko leży wyprostowane i „turla się” po materacu jak zawijany naleśnik.
  3. Masażyk na plecach – rysowanie palcem prostych kształtów na plecach kolegi (rozwija czucie i bliskość).

Ćwiczenia „z” partnerem – budowanie zaufania

  1. Skała – jedno dziecko klęka mocno „jak skała”, drugie delikatnie próbuje je poruszyć.
  2. Tunel – dorośli lub dzieci tworzą tunel, przez który przechodzą pozostali na czworakach.
  3. Prowadzenie ślepca – dziecko z zamkniętymi oczami jest bezpiecznie prowadzone przez partnera.
  4. Lustro – para naprzeciw siebie; jedno powtarza ruchy drugiego.

Ćwiczenia „przeciw” – mierzenie siły

  1. Przepychanka plecami – dzieci siedzą tyłem do siebie i delikatnie się przepychają.
  2. Worek treningowy – jedno dziecko „wisi” jak worek, drugie próbuje je łagodnie przesunąć.
  3. Wspólne wstawanie – para trzyma się za ręce i próbuje razem wstać z siadu.

Jak prowadzić zajęcia, żeby się udały

  • Zacznij od zabaw „razem”, nie „przeciw” – najpierw buduj zaufanie, dopiero potem wprowadzaj siłowanie.
  • Nie zmuszaj do dotyku. Dziecko, które nie chce, może obserwować – udział jest dobrowolny.
  • Dbaj o atmosferę zabawy – śmiech i luz są tu celem, nie „poprawnością” wykonania.
  • Krótko, ale regularnie. 15-20 minut kilka razy w tygodniu działa lepiej niż jedna długa sesja.

Jeśli chcesz lepiej zrozumieć założenia metody, zajrzyj do naszych tekstów Metoda Ruchu Rozwijającego, czyli zwykłe baraszkowanie oraz Organizacja zajęć metody Sherborne w przedszkolu i w domu, w których tłumaczymy, dlaczego „zwykłe baraszkowanie” ma tak duży wpływ na rozwój dziecka.

Co dokładnie rozwijają te zabawy

Metoda Ruchu Rozwijającego wspiera rozwój na kilku poziomach jednocześnie. Dziecko lepiej czuje własne ciało i granice, pewniej porusza się w przestrzeni, uczy się współpracy i zaufania, a przy zabawach siłowych bezpiecznie rozładowuje napięcie. To także prosty sposób na budowanie bliskiej, pozytywnej relacji między dorosłym a dzieckiem, bo wspólny ruch łączy bardziej niż niejedna rozmowa.

Dzieci ze specjalnymi potrzebami

Zabawy Sherborne świetnie sprawdzają się w grupach zróżnicowanych, w tym z dziećmi nieśmiałymi, nadpobudliwymi czy z trudnościami w integracji sensorycznej. Nie ma tu rywalizacji ani oceniania, a tempo dostosowujemy do dziecka. Zawsze pamiętajmy o zasadzie dobrowolności: dziecko, które nie chce być dotykane, może na początku tylko obserwować i dołączyć wtedy, gdy poczuje się bezpiecznie.

Przeczytaj też